Τα φόρα για τη μετανάστευση

Άρθρο της Σταυρούλας Συράκου στην Αυγή (4.11.2009)

Σήμερα το απόγευμα στο Σύνταγμα, με τη διεθνή αντιρατσιστική διαδήλωση, ολοκληρώνονται οι εργασίες της Διεθνούς Συνάντησης Αντιρατσιστικών Κινημάτων. Η συνάντηση ξεκίνησε την Κυριακή στην ΑΣΟΕΕ και ο μέχρι τώρα απολογισμός δεν μπορεί παρά να είναι θετικός. Τρεις μέρες με πλούσιο πρόγραμμα συζητήσεων, όπου αντιρατσιστές/στριες και μετανάστες/στριες συγκεντρώθηκαν γύρω από το ίδιο τραπέζι και συζήτησαν για τα πραγματικά προβλήματα των μεταναστών και των προσφύγων, των ανθρώπων που κρύβονται πίσω από τους αριθμούς.

Η λίστα των συμμετοχών είναι μακριά και περιλαμβάνει μεταναστευτικές κοινότητες, αντιρατσιστικές και αριστερές οργανώσεις, συνδικαλιστικούς και επιστημονικούς φορείς – και όχι μόνο από την Ελλάδα. Το πρόγραμμα της αντι-συνόδου περιελάμβανε και μια μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης στο «άβατο του Αγ. Παντελεήμονα» με τη συμμετοχή μεγάλων ονομάτων του καλλιτεχνικού χώρου. Παρά τις αντιξοότητες που δημιουργήθηκαν από τις βίαιες προκλήσεις των επίλεκτων της “Χρυσής Αυγής” και τους «αγανακτισμένους», τη Δευτέρα το βράδυ η πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα γέμισε με τραγούδια, φωνές και πρόσωπα μεταναστών και ντόπιων, οι οποίοι απέναντι στα τείχη του μίσους ύψωσαν τη σημαία της αλληλεγγύης και της ανυπακοής.

Η αντι-σύνοδος αποτελεί την απάντηση του αντιρατσιστικού κινήματος στην κοροϊδία του κυβερνητικού φόρουμ για τη «μετανάστευση και την ανάπτυξη» που πραγματοποιείται τις ίδιες μέρες με την κοινωνία των πολιτών (μεταναστευτικές κοινότητες, ΜΚΟ) να συζητάει στον Αστέρα Βουλιαγμένης και τους κυβερνητικούς φορείς να συναντιούνται σήμερα Τετάρτη στο Μέγαρο Μουσικής.

Πέρα από την οφθαλμοφανή υποκρισία με το στήσιμο δύο παράλληλων μονολόγων, είναι εξοργιστικό οι ίδιες κυβερνήσεις που έχουν στήσει κανονικό πογκρόμ εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων, οι ίδιες κυβερνήσεις που ευθύνονται για εκατοντάδες βασανισμούς και δολοφονίες στα κολαστήρια τύπου Παγανής, οι ίδιες κυβερνήσεις που με την πολιτική τους εξαναγκάζουν αυτούς τους ανθρώπους στην προσφυγιά, να συνευρίσκονται τώρα και να συζητάνε με «νηφαλιότητα» όχι πώς θ’ αντιμετωπιστεί το δράμα αυτών των ανθρώπων, όχι πώς θα προστατευθούν από τη φτώχεια και τις κακουχίες, αλλά πώς θα διαχειριστούν τη μετανάστευση για την ανάπτυξη των χωρών υποδοχής και των χωρών προέλευσης.

Το διακύβευμα της συνόδου δεν είναι άλλο από το πώς οι επιχειρήσεις των «αναπτυγμένων» θα βγάλουν μεγαλύτερο κέρδος από το δράμα των «μη αναπτυγμένων». Γι’ αυτό άλλωστε και η κοινωνία των πολιτών μένει μόνη της στον Αστέρα «να τα πει και να ξεθυμάνει».

Είναι προφανές ότι με τέτοιου είδους εκδηλώσεις το μόνο που επιχειρείται είναι η νομιμοποίηση της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής των δυτικών κρατών, ενώ οι φλυαρίες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που δεν συνεπάγονται ούτε την ελάχιστη δέσμευση από μεριάς κυβερνήσεων, αξιοποιούνται μόνο ως κάλυψη μιας ανηλεούς αντιμεταναστευτικής πολιτικής, δηλαδή «να σε κάψω, Γιάννη μου, να σ’ αλείψω λάδι».

Απέναντι στις λογικές και τις πολιτικές που αντιμετωπίζουν τους μετανάστες και τις μετανάστριες αποκλειστικά ως φθηνό εργατικό δυναμικό και απέναντι στις κραυγές του μίσους που στρέφουν τους εκμεταλλευόμενους τον έναν απέναντι στον άλλο, υψώνεται ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης, που διεκδικεί ίσα δικαιώματα για όλους τους εργαζομένους, άσυλο στους πρόσφυγες, νομιμοποίηση των μεταναστών, παύση της λεηλασίας των φτωχών χωρών.

Ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης που αντιλαμβάνεται ότι τα εργασιακά και τα ανθρώπινα δικαιώματα, όταν δεν μας αφορούν όλους και όλες, σταδιακά θ’ αφορούν ολοένα και λιγότερους. Ένα κίνημα αλληλεγγύης που αντιλαμβάνεται ότι οι μετανάστες και οι μετανάστριες είναι τα πρώτα θύματα της κρίσης και όχι οι υπεύθυνοι γι’ αυτή. Ένα κίνημα αλληλεγγύης που ξέρει ότι ο μόνος τρόπος για να κερδίσουμε ένα καλύτερο αύριο για όλους μας είναι ο κοινός αγώνας.

Advertisements

~ από dikaiomatansyn στο 4 Νοέμβριος, 2009.

 
Αρέσει σε %d bloggers: