Η άλλη «πολυκατοικία»

Από τον «Ιό» (Ελευθεροτυπία, 13/6/2009)

Η μεγαλύτερη επιτυχία του κ. Καρατζαφέρη στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο ήταν ασφαλώς ότι κατοχύρωσε το πολιτικό σχήμα της «πολυκατοικίας».

Και εκεί που στην κυβέρνηση μέχρι πρότινος επέμεναν στο χαρακτηρισμό του «ακραίου» για τον ΛΑΟΣ, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα δεν είναι λίγα τα κυβερνητικά στελέχη που είναι έτοιμα να προσθέσουν τα εκλογικά ποσοστά των δύο κομμάτων για να υποστηρίξουν ότι αυτό που συνέβη δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια απλή (και επομένως αναστρέψιμη) μετατόπιση εντός των τειχών. Φυσικά για την εδραίωση της θεωρίας της πολυκατοικίας εξέχοντα ρόλο έπαιξαν τα μέσα ενημέρωσης που φρόντισαν από καιρό να σβήσουν τα χνάρια της ακροδεξιάς προπαγάνδας των στελεχών του ΛΑΟΣ και τα ρατσιστικά και φιλοπόλεμα ξεσπάσματα του ίδιου του προέδρου του.

Αλλά αυτή η θεωρία της πολυκατοικίας έχει ένα αδύνατο σημείο. Αν προσέξει κανείς τα χαρακτηριστικά των ψηφοφόρων που δεν ψήφισαν τους ενοίκους της πολυκατοικίας, θα διαπιστώσει ότι κι εκείνοι έχουν ορισμένα κοινά στοιχεία, σε σημείο που να μπορούμε να μιλήσουμε για μια δεύτερη, πολύ μεγαλύτερη «πολυκατοικία»: αυτοί που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγους Πράσινους έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά που τους φέρνουν εξίσου κοντά.

Πρόκειται για ανθρώπους που στη μεγάλη τους πλειονότητα προσβλέπουν σε μια δικαιότερη κατανομή του οικονομικού πλούτου, σε μια λιγότερο άγρια «αντιμετώπιση» των προβλημάτων που σωρεύει η οικονομική κρίση, είναι αντίθετοι στο νεοφιλελευθερισμό, το ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο, ενώ δίνουν μεγαλύτερη σημασία στο περιβάλλον παρά στο κέρδος. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει περίπτωση να συνεργαστούν οι ένοικοι αυτής της δεύτερης πολυκατοικίας. Είναι γνωστό ότι ανά δύο ή ανά τρεις οι ηγεσίες αυτών των κομμάτων αλληλοαποκλείονται. Και τα αποτελέσματα των εκλογών δεν τους έφεραν πιο κοντά. Το ΠΑΣΟΚ αποβλέπει σε πάση θυσία αυτοδυναμία, επαναπαυμένο στις ξεραμένες κυβερνητικές του δάφνες, το ΚΚΕ αρκείται στην ενδοαριστερή επικράτησή του, ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει από την εσωτερική φαγωμάρα, ενώ οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν ρισκάρουν να χάσουν πρόωρα την πολιτική τους αυτονομία.

Ομως, αν θέλει κανείς πραγματικά να μιλήσει για εκλογικά μηνύματα, πρέπει ασφαλώς να λάβει υπόψη του ότι η σαφής πλειοψηφία του εκλογικού σώματος αντέδρασε στην ταξικά προσδιορισμένη πολιτική της κυβέρνησης και καταψήφισε την πολυκατοικία της. Υπάρχει δηλαδή μια σαφής «ιδεολογική» πλειοψηφία, που δεν μπορεί μεν να συγκροτηθεί σε πολιτική έκφραση αλλά ξεχωρίζει την Ελλάδα από το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, όπου κυριάρχησαν οι συντηρητικές, οι δεξιές και οι ακροδεξιές δυνάμεις.

Θα ήταν λάθος και για την Αριστερά, πίσω από τη σωστή θεωρία του «δικομματισμού» να μη διακρίνει αυτή την πλευρά των πολιτικών εξελίξεων. Για πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια οι βεβαιότητες του νεοφιλελευθερισμού βρίσκονται (μαζί με την οικονομία) σε μεγάλη κρίση. Αν δεν διεκδικήσει αυτό το πλειοψηφικό ρεύμα την πολιτική ηγεμονία, οι «λύσεις» που θα δοθούν θα φέρουν τη σφραγίδα της ακροδεξιάς: καταστολή των κινημάτων, πογκρόμ στους μετανάστες, οικονομική εξαθλίωση. Για να επιβεβαιωθεί -με άλλη έννοια απ’ αυτή που εννοούσε εκείνος- η ρήση των Ενγκελς-Λούξεμπουργκ-Καστοριάδη που θυμήθηκε προεκλογικά ο κ. Παπανδρέου…

IOSPRESS

**Στη φωτογραφία εικονίζονται δύο από τους Χρυσαυγίτες που διέκοψαν με τραμπουκισμούς στις 2 Ιουνίου την παρουσίαση του «Ελληνο-μακεδονικού λεξικού» του Βάσκο Καρατζά στην Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου.

Ο Ηλίας Παναγιώταρος που ήταν επικεφαλής της ομάδας των είκοσι νεοναζί εικονίζεται αριστερά. Θυμίζουμε ότι ο Παναγιώταρος, μαζί με άλλα τρία μέλη της Χρυσής Αυγής, περιλαμβανόταν στο ψηφοδέλτιο του κ. Καρατζαφέρη στις Νομαρχιακές Εκλογές του 2002.

**Το αστείο είναι ότι το ίδιο πρόσωπο είχε κατηγορηθεί για συμμετοχή σε εκδήλωση κατά της ελληνοτουρκικής φιλίας στις 20.4.2000, όπου είχε καεί τουρκική σημαία. Σύμφωνα με τη δικογραφία της υπόθεσης που αναδημοσιεύεται σε βιβλίο άλλου μέλους της Χρυσής Αυγής, ο Παναγιώταρος στην απολογία του καταδίκασε το κάψιμο

της τουρκικής σημαίας και κατονόμασε δύο «συναγωνιστές» του ως συμμετέχοντες στην εκδήλωση (Χάρη Κουσουμβρή, «Γκρεμίζοντας τον μύθο της Χρυσής Αυγής»,

εκδ. Ερεβος, Πειραιάς 2004). Αυτά από τα «παλικάρια» της νεοναζιστικής εθνικοφροσύνης.

**Με τη μετριοπάθεια που τον διακρίνει, ο κ. Πρετεντέρης υπέδειξε την Τρίτη από το δελτίο του Mega τους δύο δρόμους που έχει να ακολουθήσει ο κ. Καραμανλής αν θέλει

«να κυβερνά τα επόμενα 15 χρόνια»: είτε να γίνει Μπερλουσκόνι, συνεργαζόμενος με την ακροδεξιά, είτε να γίνει Σαρκοζί, αποκρούοντας τη συνεργασία, αλλά υιοθετώντας όλη την πολιτική ατζέντα του Λεπέν. Η κυβέρνηση έσπευσε την επομένη μέρα να υιοθετήσει τη δεύτερη εκδοχή, ενώ ο κ. Καρατζαφέρης σε συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη επανέλαβε κατά λέξη το δίλημμα «Μπερλουσκόνι ή Σαρκοζί», προβάλλοντας τον εαυτό του ως Ελληνα Φίνι ή Λεπέν.

**Οι σπασμωδικές κινήσεις της κυβέρνησης που προαναγγέλλει πογκρόμ κατά των μεταναστών και αναβίωση της νομοθεσίας της κουκούλας επιβεβαιώνουν ότι το μόνο που της έχει μείνει είναι να ακολουθήσει τις προτάσεις του ΛΑΟΣ, εκμεταλλευόμενη την προπαγάνδα του φόβου και της ανασφάλειας που διαχέεται από το λαϊκισμό των τηλεοπτικών εκπομπών. Αλλά μ’ αυτό τον τρόπο ο κ. Καραμανλής δεν πρόκειται να μεταβληθεί σε Σαρκοζί. Το μόνο που θα καταφέρει είναι να ενισχύσει τη θέση του κ. Καρατζαφέρη στο εσωτερικό της πολυκατοικίας κατά τη διεκδίκηση μεριδίου από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία, όταν έρθει η ώρα να αποκαθηλωθεί ο σημερινός πρωθυπουργός.

**Για όσους δεν έχουν το άγχος της επιβίωσης του κ. Καραμανλή, όπως ο κ. Πρετεντέρης, καλό είναι να εξετάσουν -έστω και με καθυστέρηση- τον πολιτικό χαρακτήρα του κόμματος του κ. Καρατζαφέρη. Τότε ίσως θα καταλάβουν ότι το 7% δεν είναι τόσο μεγάλο ποσοστό ώστε να σέρνει από τη μύτη όλο το πολιτικό προσωπικό. Ούτε η φοβία που εξέφρασε ο Λεωνίδας Κύρκος ούτε η ελπίδα που διατύπωσε ο κ. Πρετεντέρης μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι το ΛΑΟΣ είναι ένα προσωποπαγές συνονθύλευμα με στοιχεία πρωτόγονου λαϊκισμού, ακραίου ρατσισμού και απροκάλυπτου νεοναζισμού. Ας το σκεφτούν όσοι σπεύδουν τόσο πρόθυμοι να υιοθετήσουν την πολιτική του ατζέντα.

«Ο,τι και να κάνετε,

άλλο το αυθεντικό

και άλλο το αντίγραφο»

Γιώργος Καρατζαφέρης

(προς την κυβέρνηση, 10/6/09)

Advertisements

~ από dikaiomatansyn στο 13 Ιουνίου, 2009.

 
Αρέσει σε %d bloggers: