Η αλληλεγγύη, βαθιά στην παράδοσή μας

Άρθρο του Πάνου Λάμπρου στην Αυγή (20.5.2009)

Κάποτε, το Λαύριο πείναγε. Ήταν τόσο μεγάλη η ανεργία και ο κοινωνικός αποκλεισμός, που τα παιδιά δεν είχαν το καθημερινό τους γάλα. Άρθρα επί άρθρων γράφονταν για να εξηγήσουν το φαινόμενο. Και καλώς γράφονταν. Και υπήρχαν και οι δικοί μας που συνέδεαν το φαινόμενο με τον καπιταλισμό. Και καλά έκαναν. Όμως, τα παιδιά συνέχιζαν να πεινούν και η εξαθλίωση έπαιρνε διαστάσεις.

Η αριστερά άρχισε να φτιάχνει επιτροπές και ξανά επιτροπές. Την ίδια στιγμή η εκκλησία έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια της. Με τους δικούς της όρους, με τη δική της φιλοσοφία. Στη δική της αντίληψη δεν υπήρχε καπιταλισμός, δεν υπήρχε απελευθερωτική κίνηση. Αλλά τη δουλειά την έκανε. Έδωσε γάλα και ψωμί και απέκτησε την ηγεμονία. Η αριστερά έμεινε με τις επιτροπές και με την ιδεολογική της καθαρότητα.

Σήμερα μπορεί να μην έχουμε Λαύριο, αλλά έχουμε κατά σύμπτωση πολλά, νέα Λαύρια. Για παράδειγμα έχουμε την οδό Σωκράτους και το παλαιό Εφετείο. Εκεί που 500 περίπου άνθρωποι από τη Σομαλία, το Μαρόκο, το Αφγανιστάν, ζουν χωρίς νερό, χωρίς φως, μέσα στην απόλυτη εξαθλίωση.

Τα μηνύματα είναι ανησυχητικά. Η Νομαρχία θέλει να πετάξει σκουπίδια και ανθρώπους μαζί. Να καθαρίσει το τοπίο. ΜΑΤ και χρυσαυγίτες, εν αγαστή συνεργασία, τους έχουν βάλει στο στόχαστρο. Η αριστερά μας ή τουλάχιστον ένα τμήμα της, βρέθηκε εκεί, σήκωσε τη σημαία της αλληλεγγύης. Καλά έκανε. Δεν φτάνει όμως.

Και να πάλι, η κινηματική πρόνοια ή η κινηματική αλληλεγγύη ή όπως αλλιώς την ονομάζει κανείς. Τι σημασία έχει. Το ζήτημα είναι να δώσουμε, μαζί με τους μετανάστες λύσεις. Γιατί η αριστερά μπορεί να δίνει λύσεις. Όπως το έκανε στο Ελληνικό για τις ανοιχτές παραλίες. Όπως το κάνει για το παρκάκι της γειτονιάς.

Η διαδήλωση, η ανυπακοή, η σύγκρουση, η θεωρία, δεν μπορεί παρά να είναι παρέα με την πράξη και την αλληλεγγύη. Γιατί όσα και να γράψουμε, όσες επαναστατικές αλήθειες και αν πούμε, θα μείνουν άχρηστα χαρτιά αν οι μετανάστες πεταχτούν στον δρόμο, αν δεν κατοχυρωθεί το δικαίωμα στο νερό, το φαγητό και την υγεία. Και θα συμφωνήσω απόλυτα ότι το ίδιο ισχύει και αν γυρίσουμε ανάποδα τον συλλογισμό. Γιατί και η πράξη θα εξανεμιστεί αν δεν τη συνδέσουμε με τη θεωρία, με την κοινωνία που ονειρευόμαστε.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο

Advertisements

~ από dikaiomatansyn στο 20 Μαΐου, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: