Το «κόμμα της τάξης»

άρθρο του Σταύρου Κωνσταντακόπουλου στην Αυγή (22.4.2009)

Οι αριστεροί είναι ευγνώμονες απέναντι στους καταληψίες φοιτητές του ΑΠΘ. Ευγνώμονες γιατί κάποιοι δεν θεωρούν τα ατομικά τους συμφέροντα ως τον αποκλειστικό ορίζοντα της ζωής τους και τολμούν να σκέφτονται έμπρακτα ότι υπάρχουν ακριβώς δίπλα τους κατατρεγμένοι που χρειάζονται τη συμπαράστασή τους.

Αν όμως αυτή είναι η στάση των αριστερών απέναντι σε εκείνους που τους βοήθησαν να βγουν από τους ατομικιστικούς ψευδοπαραδείσους τους, τι γίνεται με τους οπαδούς του «κόμματος της τάξης». Το κόμμα αυτό, που συγκροτήθηκε τα τελευταία χρόνια και που περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα πολιτικών αποχρώσεων, από τη Ν.Δ. ώς την ΑΡΜΕ -η σύνθεση του τωρινού προεδρείου της ΠΟΣΔΕΠ αποτελεί την υλική αποτύπωση αυτής της συμμαχίας-, εξέφρασε για μια ακόμη φορά τη βδελυγμία του.

Οι άνθρωποι του «κόμματος της τάξης» ξεκινάνε μερικές φορές από σωστή αφετηρία: τις αναίτιες καταστροφές που προκαλούν αριστεριστές και αντιεξουσιαστές. Το ολίσθημα όμως που διαπράττουν είναι ότι προσπαθούν να μας πείσουν ότι σε αυτές τις υλικές καταστροφές περικλείονται όλα τα προβλήματα του πανεπιστημίου αλλά και της κοινωνίας ευρύτερα. Τίποτε άλλο δεν είναι προβληματικό έξω από αυτό. Περιμένουμε, για παράδειγμα, εδώ και καιρό μια δημόσια τοποθέτησή τους για τη στάση πρώην υπουργού και ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ ο οποίος κατέβηκε ως αντιπρύτανης σε σχήμα που υποστηριζόταν από τη ΔΑΠ. Και ο οποίος, μόλις εκλέχθηκε, παραιτήθηκε αποδεικνύοντας ότι η κάθοδός του δεν είχε άλλο στόχο παρά το να υποστηριχθεί το πρυτανικό σχήμα και από την ΠΑΣΠ. Γι’ αυτό ή άλλα ανάλογα περιστατικά, το «κόμμα της τάξης» δεν λέει κουβέντα. Η κατεστραμμένη από τον αριστεριστή πόρτα είναι, κατά τη γνώμη τους, πολύ πιο σοβαρό περιστατικό από τους κατεστραμμένους από τους κύριους καθηγητές, βουλευτές και υπουργούς, θεσμούς.

Στην περίπτωση του ΑΠΘ, όμως, οι άνθρωποι του κόμματος αυτού δεν μίλησαν μόνον για την τάξη αλλά είπαν και άλλα. Ας ακούσουμε τον κ. Πάγκαλο (Ελευθεροτυπία 5/4/09), και τον γνωστό στους αναγνώστες της «Αυγής», κ. Γουσέτη («Καθημερινή» 8/4/09).

etaireie1

Και οι δύο τάσσονται υπέρ των εργολάβων που δραστηριοποιούνται στον χώρο της καθαριότητας των πανεπιστημίων. Πιο πολιτικός ο κ. Πάγκαλος, το κάνει εμμέσως. Πιο ιδεολόγος ο κ. Γουσέτης, το λέει ρητά: «ο καθαρισμός με εργολαβία ήρθε για τα πανεπιστήμια ως προοδευτική σανίδα σωτηρίας».

Και οι δύο το κάνουν γιατί δεν μπορούν τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους. Ο κ. Πάγκαλος απλώς το δηλώνει. Ο κ. Γουσέτης, το αιτιολογεί προβάλλοντας δύο λόγους. Ο πρώτος, είναι ότι παλιά οι καθαρίστριες αποκτούσαν «δίπλωμα Λυκείου» και μετατάσσονταν στη διοίκηση ως γραφείς. -Αναρωτιέμαι. Αυτό τώρα είναι κακό;- Ο δεύτερος είναι γιατί οι καθαρίστριες ως δημόσιοι υπάλληλοι γίνονται σαν τον «τράγο που σταμάτησε να γονιμοποιεί τις κατσίκες όταν έγινε δημόσιος υπάλληλος» (sic). Καταλυτικά επιχειρήματα και, κυρίως, με βάθος.

πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο

Advertisements

~ από dikaiomatansyn στο 22 Απρίλιος, 2009.

Ένα Σχόλιο to “Το «κόμμα της τάξης»”

  1. […] Το κόμμα της τάξης (Σταύρος Κωνσταντακόπουλος (Η Αυγή, 2… […]

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: