Η δυσφήμηση του πανεπιστημιακού ασύλου έχει ηλικία μισού αιώνα

Παραθέτουμε μια επίσημη ανακοίνωση για το πανεπιστημιακό άσυλο:
«Διεθνώς σήμερα δεν αναγνωρίζεται άλλο άσυλο πέραν της ακαδημαϊκής ασυλίας των ακαδημαϊκών ελευθεριών, η οποία συνίσταται:

α) Στο δικαίωμα των πανεπιστημιακών αρχών να διοικούν ελευθέρως και χωρίς παρεμβάσεις τα πανεπιστήμια.

β) Στο δικαίωμα των καθηγητών να διδάσκουν και να διατυπώνουν επιστημονικές απόψεις ελευθέρως και χωρίς παρεμβάσεις.

γ) Στο δικαίωμα των φοιτητών να σπουδάζουν και να συζητούν τις διατυπούμενες επιστημονικές απόψεις ελευθέρως και χωρίς παρεμβάσεις.

Εάν εξωτερικοί παράγοντες εμποδίζουν την άσκηση των δικαιωμάτων τούτων, καταπατούν τις ακαδημαϊκές ελευθερίες.

Αλλ’ επίσης τις ακαδημαϊκές ελευθερίες και συνεπώς την ακαδημαϊκή ασυλία, καταπατούν και οι ολίγοι εκείνοι ταραχοποιοί φοιτητές, οι οποίοι παρεμποδίζουν τους συμφοιτητές των στην άσκηση του δικαιώματός των να σπουδάζουν, τους καθηγητές στην άσκηση του δικαιώματός των να διδάσκουν και τις πρυτανικές αρχές στην άσκηση του δικαιώματός των να διοικούν τα πανεπιστήμια επί τη βάσει των νόμων».

Οσοι βιαστήκατε να αναγνωρίσετε στις γραμμές αυτές τις πρόσφατες κυβερνητικές ανακοινώσεις για το πανεπιστημιακό άσυλο κάνατε λάθος.

Πρόκειται για ακριβές απόσπασμα δηλώσεων του Παναγιώτη Χρήστου, «υπουργού» Παιδείας της χούντας Ιωαννίδη. Τις δηλώσεις αυτές έκανε ο χουντικός υπουργός το Δεκέμβριο του 1973, προσπαθώντας να «δικαιολογήσει» τη σφαγή του Πολυτεχνείου που είχε προηγηθεί στις 17 Νοέμβρη.

Το μόνο που αλλάξαμε στο επίσημο κείμενο είναι οι καθαρευουσιάνικες καταλήξεις.

Είναι αλήθεια ότι σοκάρει η ομοιότητα της χουντικής ρητορικής με τη σημερινή επιχειρηματολογία της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτικών αναλυτών για το άσυλο. Και ασφαλώς -παραμονές της 42ης επετείου από το πραξικόπημα του 1967- δεν πρέπει να αισθάνονται πολύ βολικά όλοι όσοι επαναλαμβάνουν σήμερα ως δική τους «δημοκρατική» ανακάλυψη τις κοινοτοπίες της χουντικής προπαγάνδας.

polutex7

Ομως ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που στην Ελλάδα υπάρχει αυτή η ειδική σχέση της εκπαιδευτικής κοινότητας και της νεολαίας με το πανεπιστημιακό άσυλο. Την αξία του ως θεσμού την ανέδειξε το νεολαιίστικο κίνημα στις δύσκολες περιόδους του «114» και της δικτατορίας.

Και βέβαια δεν ισχύει το υποτιμητικό για τους πρυτάνεις επιχείρημα που επικαλέστηκε ο κ. Καρατζαφέρης στη Βουλή (8/4/09), ότι δηλαδή τάχα οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι φοβούνται ότι «θα τους δείρουν», αν εφαρμόσουν τη δρακόντεια νομοθεσία περί ασύλου. Ο δισταγμός τους οφείλεται σ’ αυτή τη βαθιά ιστορική εμπειρία.

Οταν λοιπόν ο πρωθυπουργός στην ίδια συζήτηση στη Βουλή μίλησε για «παλιές αντιλήψεις», οι οποίες «έχουν δημιουργήσει εδώ και χρόνια έναν ιδεολογικό ιστό που λειτουργεί προστατευτικά γύρω από πράξεις βίας και αυθαιρεσίας», στην πραγματικότητα προσπαθούσε να ξορκίσει αυτήν ακριβώς την εδραιωμένη δημοκρατική πεποίθηση της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αδυνατώντας να κατανοήσει το βάθος της εμπειρίας, ο κ. Καραμανλής αναζητά σε νέους νόμους το φάρμακο για την αδυναμία της κυβέρνησής του να ανατρέψει ολοκληρωτικά τους συσχετισμούς δυνάμεων μέσα στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Αλλά αν δεν μπορεί να καταλάβει για ποιο λόγο απέτυχε να εφαρμοστεί ο νόμος που ψήφισε η κυβέρνησή του πριν από μόλις δύο χρόνια, κανένας νέος νόμος δεν πρόκειται να τον βοηθήσει.

(από τον «Ιό» της Ελεθεροτυπίας, 17.4.2009)

Ανακοίνωση της Νεολαίας Συνασπισμού για το άσυλο εδώ

Advertisements

~ από dikaiomatansyn στο 17 Απρίλιος, 2009.

2 Σχόλια to “Η δυσφήμηση του πανεπιστημιακού ασύλου έχει ηλικία μισού αιώνα”

  1. […] Δείτε εδώ παλιότερο δημοσίευμα για την αντίληψη της Χο… […]

  2. […] Η δυσφήμηση του πανεπιστημιακού ασύλου έχει ηλικία μι… […]

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: