Πανεπιστήμιο Αστυνομικών Σπουδών ή καλοξημέρωσέ μας, Παναγίτσα μου

άρθρο του Θόδωρου Παρασκευόπουλου στην Αυγή (7.4.2009)

Ήταν ένα από τα «δέκα σημεία» που έθεσε η κοινοβουλευτική μας ομάδα για τη μεταρρύθμιση της Αστυνομίας: η πρόταση να ιδρυθεί «Πανεπιστήμιο Αστυνομικών Σπουδών»· τη διάβασα και μου ήρθε στο νου το ανόητο φιλμ Οι ζωές των άλλων, που έκανε πάταγο στην Ελλάδα -πουθενά αλλού. Εκεί λοιπόν, υπάρχει μια σκηνή (ίσως η μόνη του έργου που έχει αντίκρισμα στην πραγματικότητα εκείνου του καθεστώτος) όπου στην Ανώτατη Σχολή της Υπηρεσίας Κρατικής Ασφαλείας (της Στάζι) συζητούν διδακτορικά -χαφιεδολογίας και ανακρισιολογίας φυσικά.

Α! θ’ ακουσθή εις τον αέρα. Τι σύγκριση ανόμοιων πραγμάτων! Κάθε άλλο παρά ανόμοια είναι τα πράγματα. Διότι δεν συζητάμε για το καθεστώς, αλλά για την τάση να απομονώνονται σώματα σαν την Αστυνομία από την κοινωνία και τα ιδρύματά της.

Στην πραγματικότητα ελάχιστα είναι όσα να χρειάζεται να ξέρει ένας αστυνομικός υπάλληλος και δεν μπορεί να τα διδαχθεί στα ανοιχτά ιδρύματα. Κι αυτά τα λίγα δεν χρειάζονται ιδιαίτερη Σχολή.

Ο μόνος λόγος που υπάρχουν τα κλειστά ιδρύματα εκπαίδευσης είναι για να μην επηρεάζονται οι υποψήφιοι αστυνομικοί υπάλληλοι από τα ρεύματα ιδεών και πολιτικής ότι ανήκουν σε κάτι ιδιαίτερο· η έκφραση «το Σώμα» είναι χαρακτηριστική, ιδίως όταν συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «τιμή» κ.λπ. Γιατί όμως «προσβάλλεται η τιμή του Σώματος της Αστυνομίας», όταν παραμένει ασύλληπτος ο Παλαιόκωστας, και δεν υπάρχει Σώμα να προσβληθεί η τιμή του, όταν πολλά παιδιά εγκαταλείπουν το σχολείο;

πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο

Τα 15 σημεία-άμεσοι στόχοι πάλης του ΣΥΡΙΖΑ (Δεκέμβριος 2008)

Θέσεις του Τμήματος των Σωμάτων Ασφαλείας του ΣΥΝ

Advertisements

~ από dikaiomatansyn στο 7 Απρίλιος, 2009.

 
Αρέσει σε %d bloggers: