Μειονότητες (Συμβολή της Επιτροπής Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ στο Πρόγραμμα)

Μειονότητες

Η ειρηνική επίλυση των μειονοτικών ζητημάτων αποτελεί, όπως κατέδειξε η αιματηρή ιστορία του 20ου αιώνα, πρόκριμα για τη μελλοντική συνοχή και ανάπτυξη όλων των κοινωνιών. Τα δικαιώματα των μειονοτήτων συνιστούν αναμφισβήτητα την πεμπτουσία και την αναγκαία συνθήκη για την παροχή αποτελεσματικής προστασίας για μειονοτικές ομάδες, δηλαδή για πολίτες που ενώ έχουν την ιθαγένεια μιας χώρας επιθυμούν να διατηρούν σε ατομικό ή συλλογικό επίπεδο μια διαφορετική εθνική, πολιτισμική ή γλωσσική ταυτότητα από αυτή της πλειονότητας των πολιτών. Ο τρόπος εφαρμογής των μειονοτικών δικαιωμάτων από μια έννομη τάξη είναι στην πραγματικότητα η λυδία λίθος της αποτελεσματικής εφαρμογής των αξιών ενός δημοκρατικού κράτους δικαίου και, υπό αυτή την έννοια, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του χειραφετητικού προτάγματος της Αριστεράς. Για τον ορισμό της έννοιας της μειονότητας, και προκειμένου να λάβει σάρκα και οστά το ιδεώδες του αυτοπροσδιορισμού, θεωρούμε ότι, εκτός από τα λεγόμενα αντικειμενικά στοιχεία (όπως πχ θρησκευτικά, γλωσσικά, πολιτιστικά χαρακτηριστικά), ιδιαίτερα καθοριστικό είναι πρωτίστως το υποκειμενικό στοιχείο, δηλαδή η πολιτική θέληση μιας μειονοτικής ομάδας να διατηρήσει τη διαφορετικότητα και την ταυτότητά της και να αποφύγει την αφομοίωσή της από την πλειοψηφία. Η ύπαρξη μειονοτήτων με διαφορετική κουλτούρα σε μια χώρα είναι ιστορικό γεγονός, το οποίο μια δημοκρατική κοινωνία οφείλει να αποδέχεται, να προστατεύει και να υποστηρίζει, σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου, ακόμη και να θεσπίζει μέτρα θετικής δράσης προς όφελος τους. Για την Ελλάδα, πιστεύουμε δίχως περιστροφές ότι και άλλες μειονοτικές γλώσσες πλην της τουρκικής, που είναι ήδη θεσμικά κατοχυρωμένη, θα πρέπει να εισαχθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα των περιοχών όπου ομιλούνται (π.χ Ρομά, μακεδονική, βλαχική κλπ).
Ειδικά για τη Θράκη, η στροφή της μειονοτικής πολιτικής της Ελλάδας με την άρση των διοικητικών διακρίσεων στις αρχές της 10ετίας του ΄90 και οι επιμέρους θετικές ρυθμίσεις που ακολούθησαν, κυρίως στο χώρο της εκπαίδευσης με το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων, έδειξαν την ανταπόκριση που μπορούν να βρίσκουν οι θετικές αλλαγές στους πολίτες της μειονότητας, όπως χαρακτηριστικά φάνηκε με τη μεγάλη συμμετοχή στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Ταυτοχρόνως όμως, φάνηκαν και τα όρια της πολιτικής των κομμάτων που διαχειρίστηκαν τα πράγματα και η αδυναμία τους να προωθήσουν τις αναγκαίες τομές που θα μετέβαλαν το έδαφος πάνω στο οποίο συγκρούεται ο εθνικισμός και ο σωβινισμός στην περιοχή. Η δική μας Αριστερά μπορεί να δημιουργήσει μια νέα ελπίδα για τους πολίτες της κάθε μειονότητας, εφόσον μετουσιώσει τις ιδεολογικές μας αφετηρίες και το αξιακό μας φορτίο σε πιο συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις για τη μειονότητα. Εφόσον «συλλάβει» και εκπροσωπήσει τα καινούρια τμήματα, κυρίως νέους, με γνώσεις και άλλα βιώματα που αναζητούν την ένταξή τους στην οικονομική και κοινωνική ζωή. Εφόσον υπερασπισθεί με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα μεγάλα τμήματα της πόλης και της υπαίθρου που περιθωριοποιούνται παραγωγικά (παραδοσιακά επαγγέλματα, καπνοπαραγωγών κ.α.). Εφόσον τα αποτελέσματα των πρωτοβουλιών μας πείθουν ότι οι λύσεις μπορούν να αναζητηθούν έξω από την διελκυστίνδα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στο πλαίσιο μιας άλλης πολιτικής, που θα στοχεύει στη χειραφέτηση της μειονότητας από κάθε είδους εξουσία κρατική, οικονομική κ.α.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε θέση να αναλάβει άμεσα πολιτικές πρωτοβουλίες που θα συμβολίζουν την οικοδόμηση μιας νέας σχέσης με τις μειονότητες.

Έμπρακτη εφαρμογή του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού
Μια Ελλάδα, που ασκεί, με συνέπεια, φιλειρηνική πολιτική, που σέβεται και εφαρμόζει τις διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις για τις μειονότητες, που θεωρεί τα ανθρώπινα δικαιώματα ως ενιαία και αδιαίρετα και δεν τα βάζει στον «Προκρούστη» της αμοιβαιότητας με την Τουρκία ή άλλες χώρες, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από την αναγνώριση του δικαιώματος του αυτοπροσδιορισμού, ατομικού και συλλογικού.
Συνεπώς, τόσο για τους Έλληνες πολίτες που είναι μέλη της μειονότητας της Θράκης (τουρκικής, τσιγγανικής ή πομακικής καταγωγής) όσο και για τα μέλη άλλων μειονοτικών ομάδων (π.χ. μακεδονική, βλαχική κλπ) πρέπει να ισχύουν τα δικαιώματα που απορρέουν από την αρχή του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού. Η έμπρακτη εφαρμογή του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού συνεπάγεται τα ακόλουθα:
1) Αποδοχή (εκ μέρους της ελληνικής Διοίκησης) του περιεχομένου και του σκεπτικού των καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τα σωματεία που χρησιμοποιούν αυτοπροσδιοριστικό επίθετο της δικής τους επιλογής και απρόσκοπτη λειτουργία των σωματείων αυτών.
2) Άμεση επικύρωση της (ήδη υπογραφείσας από την Ελλάδα) Σύμβασης Πλαίσιο για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (του Συμβουλίου της Ευρώπης). Σε επίπεδο έμπρακτης άσκησης δικαιωμάτων, μια τέτοια επικύρωση θα συνεπάγεται ότι:
α) σε κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι ανήκει σε εθνική μειονότητα, διασφαλίζονται τα δικαιώματα της ειρηνικής συνάθροισης και του συνεταιρισμού, η ελευθερία έκφρασης και η ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας,
β) θα παρέχεται στα πρόσωπα που θεωρούν ότι ανήκουν σε εθνικές μειονότητες η δυνατότητα δημιουργίας και χρήσης δικών τους μέσων μαζικής ενημέρωσης,
γ) θα εξασφαλίζονται, στο μέτρο του δυνατού, συνθήκες τέτοιες που να επιτρέπουν τη χρήση της μειονοτικής γλώσσας στις σχέσεις των προσώπων αυτών με τις διοικητικές αρχές,
δ) θα αναγνωρίζεται σε κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι ανήκει σε εθνική μειονότητα το δικαίωμα να εκθέτει σε δημόσια θέα πινακίδες, επιγραφές και άλλες πληροφορίες ιδιωτικού χαρακτήρα στη μειονοτική του γλώσσα,
ε) η Πολιτεία θα οφείλει να εγγυάται σε κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι ανήκει σε εθνική μειονότητα το δικαίωμα να πληροφορείται, το συντομότερο δυνατό και σε γλώσσα την οποία κατανοεί, τους λόγους σύλληψής του, τη φύση και την αιτία της εναντίον του κατηγορίας, καθώς και το δικαίωμα να υπερασπισθεί τον εαυτό του στη γλώσσα αυτή, με τη δωρεάν συνδρομή διερμηνέα,
στ) θα αναγνωρίζεται στα πρόσωπα που θεωρούν ότι ανήκουν σε εθνική μειονότητα το δικαίωμα να δημιουργούν και να διαχειρίζονται τα δικά τους ιδιωτικά ιδρύματα εκπαίδευσης και κατάρτισης,
ζ) δεν θα πρέπει να παρεμποδίζεται από την Πολιτεία το δικαίωμα των προσώπων που θεωρούν ότι ανήκουν σε εθνικές μειονότητες να αποκτούν και να διατηρούν ελεύθερα και ειρηνικά επαφές πέραν των συνόρων με πρόσωπα που βρίσκονται μόνιμα σε άλλα Κράτη, κυρίως με αυτά με τα οποία έχουν κοινή εθνοτική, πολιτιστική, γλωσσική ή θρησκευτική ταυτότητα ή πολιτιστική κληρονομιά.
3) Άμεση υπογραφή και κύρωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες, που αναγνωρίζει τις περιφερειακές ή μειονοτικές γλώσσες ως έκφραση πολιτισμικού πλούτου και επιτάσσει τη διευκόλυνση και την ενθάρρυνση της χρήσης των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών, προφορικά και γραπτά, στη δημόσια και την ιδιωτική ζωή. Αυτό συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, και τη λήψη ειδικών θετικών μέτρων σε όφελος των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών, τα οποία να αποσκοπούν στην προαγωγή της πραγματικής ισότητας μεταξύ των ομιλητών αυτών των γλωσσών και του υπολοίπου του πληθυσμού, αλλά και την παροχή προσχολικής εκπαίδευσης και ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης καθώς και τη διεξαγωγή μαθημάτων εκμάθησης της μειονοτικής γλώσσας σε ενήλικους.

Γενικά για τις μειονοτικές ομάδες (μακεδονική, βλαχική , κλπ) προτείνουμε ως άμεσα πολιτικά μέτρα τα εξής:

1. Άμεση θέσπιση δικαιωμάτων που σχετίζονται με το φαινόμενο της γλωσσικής ετερότητας και με την ουσιαστική κατοχύρωση της πολιτιστικής και γλωσσικής διαφορετικότητας:
α) Υποχρέωση της Πολιτείας για διδασκαλία κι εκμάθηση της μητρικής γλώσσας στα δημόσια σχολεία όλων των περιοχών όπου υπάρχει γλωσσική ετερότητα, ώστε να γίνουν σεβαστά τα μειονοτικά δικαιώματα που αφορούν την εκπαιδευτική διαδικασία
β) Υποχρέωση της Πολιτείας να κατοχυρώσει και να διαφυλάξει δικαιώματα που σχετίζονται με τη χρήση της γλώσσας (δικαίωμα στην ελεύθερη χρήση της μειονοτικής γλώσσας ιδιωτικά και δημόσια, στη χρήση κατά τις συναλλαγές με τις αρχές και τα δικαστήρια, κατοχύρωση ονομάτων και τοπωνυμίων στη μειονοτική γλώσσα με δίγλωσσες επιγραφές, εκχώρηση ζωνών της δημόσιας τηλεόρασης για εκπομπές σε μειονοτική γλώσσα, κλπ.).

2. Δικαίωμα για οριστική επιστροφή και νόμιμη εγκατάσταση των προσφύγων που εξαιρέθηκαν από τη ρύθμιση του 1982 ως «μη Έλληνες το γένος» (με αυτοδίκαιη απόδοση ιθαγένειας σε όσους τυχόν τη στερήθηκαν), και ρύθμιση του ζητήματος των περιουσιών τους κατ’ αντιστοιχία προς το θεσμικό πλαίσιο που είχε θεσπιστεί νομοθετικά για τους υπόλοιπους πολιτικούς πρόσφυγες.

1. Ειδικά για τη μειονότητα της Θράκης προτείνουμε τα εξής:

2. Κατάργηση της αρμοδιότητας του ΥΠΕΞ και της ΕΥΠ για τα θέματα που αφορούν τη μειονότητα και μεταφορά των σχετικών αρμοδιοτήτων στο Υπουργείο Εσωτερικών. Κατάργηση των δύο υπερνομαρχιών (Ροδόπης-Έβρου, Δράμας-Ξάνθης-Καβάλας) που δημιουργήθηκαν για να φαλκιδεύσουν την πολιτική βούληση των μειονοτικών Ελλήνων.
3. Επαναλειτουργία των Συλλόγων, που απαγορεύτηκε η λειτουργία τους λόγω αναγραφής στην επωνυμία τους της λέξης «τουρκικός/ή».
4. Άμεση και αυτοδίκαιη επαναχορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας (δηλαδή εκτός διαδικασιών πολιτογράφησης) σε όσους τη στερήθηκαν πριν από τη θέση σε ισχύ του Νόμου που κατήργησε το περίφημο άρθρο 19 του κώδικα ιθαγένειας, και ασχέτως της διαμονής τους σε Ελλάδα ή σε χώρα του εξωτερικού. Για όσους έχουν αποβιώσει η επαναχορήγηση θα αφορά τους κατιόντες τους.
5. Επίλυση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του ορεινού όγκου της Ροδόπης, διότι οι κάτοικοι που ζούσαν στις περιοχές που ορίζονταν από τις ρατσιστικές «μπάρες» δεν διαθέτουν κανέναν απολύτως τίτλο ιδιοκτησίας, ούτε για τα σπίτια, αλλά ούτε και για τα χωράφια τους, γεγονός που επισύρει σωρεία δυσμενών επιπτώσεων για τους ίδιους (όπως π.χ. οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να νομιμοποιήσουν τα μαντριά τους, οι αγρότες κάθονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου με το αιτιολογικό ότι καταπατούν δημόσιες και δασικές εκτάσεις, δεν μπορούν να ενταχτούν σε αναπτυξιακά προγράμματα, κλπ). Ισότιμη συμμετοχή των μειονοτικών στα αναπτυξιακά προγράμματα.
6. Δημόσια διοίκηση και κρατικές υπηρεσίες στις οποίες να έχουν θέση οι πολίτες της μειονότητας. Προσανατολισμός της ποσόστωσης του 0,5% του άρθρου 23 του Ν. 3647/08 για πρόσληψη στο Δημόσιο μέσω ΑΣΕΠ ειδικά για την περιοχή της Θράκης και αύξηση του ποσοστού αυτού στο ένα τοις εκατό με προσθήκη ρύθμισης που θα διασφαλίζει ίσο επιμερισμό θέσεων ανάμεσα στα δύο φύλα. Διεύρυνση αυτού του μέτρου θετικής δράσης με προτεραιότητα στους τομείς της Παιδείας, υγείας, κοινωνικής πρόνοιας και την Αυτοδιοίκηση. Εισαγωγή κριτηρίων γλωσσομάθειας (τουρκική γλώσσα) και εντοπιότητας.
7. Ισότιμη αντιμετώπιση των μελών της μειονότητας στα σώματα ασφαλείας και το στρατό (χορήγηση βαθμών, προαγωγές κτλ). Κατάργηση της διάταξης που αποκλείει τους μουσουλμάνους κληρωτούς από έφεδρους υπαξιωματικούς και αξιωματικούς.
8. Ίδρυση στην περιοχή της Θράκης Παραρτήματος του Συνηγόρου του Πολίτη.
9. Η αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος θα πρέπει να παρέχει για όλους ίσες ευκαιρίες πρόσβασης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Θα καλλιεργεί και θα διαχέει παντού τον σεβασμό στο διαφορετικό. Θα αντιμετωπίζει το υψηλό ποσοστό αναλφαβητισμού και τη μαθητική διαρροή από την υποχρεωτική εκπαίδευση.
10. Προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση: Θέσπιση δίγλωσσων νηπιαγωγείων στο πλαίσιο της προσχολικής αγωγής. Έμφαση στην υπέρβαση των γλωσσικών φραγμών και επαρκή διδασκαλία τόσο της τουρκικής όσο και της ελληνικής γλώσσας.
11. Επανεξέταση του επιπέδου των γνώσεων που παρέχει η πρωτοβάθμια μειονοτική εκπαίδευση (αναλυτικό πρόγραμμα, περιεχόμενο βιβλίων). Συστατικό της στοιχείο πρέπει να είναι η καλλιέργεια της αξίας της αρμονικής συμβίωσης, της αποδοχής του διαφορετικού, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Νέες σχολικές μονάδες είναι απαραίτητες στην πρωτοβάθμια μειονοτική εκπαίδευση (καθώς τα περισσότερα Δημοτικά είναι μονοθέσια και διθέσια). Συγχώνευση των ολιγοθέσιων δημοτικών σχολείων που λειτουργούν στα Κεφαλοχώρια σε πολυτάξια δημοτικά σχολεία (που θα περιλαμβάνουν πολλές τάξεις μαζί). Στήριξη και διεύρυνση των προγραμμάτων μειονοτικής εκπαίδευσης που έχουν υλοποιηθεί στην περιοχή από τα Πανεπιστήμια της χώρας, με στόχο το άνοιγμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις. Ειδική κρατική μέριμνα για την αντιμετώπιση του φαινομένου απόσυρσης των κοριτσιών από το σχολείο, όταν ολοκληρώσουν το Δημοτικό. Θέσπιση της υποχρεωτικής 9ετούς εκπαίδευσης (Δημοτικό – Γυμνάσιο) για τα παιδιά της μειονότητας σε συνδυασμό με υποχρεωτικό δίγλωσσο νηπιαγωγείο, με προοπτική την υποχρεωτική φοίτηση και στο Λύκειο (για όλους τους μαθητές των σχολείων της χώρας)
12. Δημιουργία Παιδαγωγικού Τμήματος Τουρκικής Γλώσσας στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης και ΔΠΘ, ώστε να αποφοιτούν από εκεί εκπαιδευτικοί με ειδικά προσόντα, διάρκεια παραμονής και συνεχή επιμόρφωση, που αρχικά θα στελεχώνεται με επιστημονικό προσωπικό προερχόμενο από την Τουρκία και στη συνέχεια με τους ίδιους τους αποφοίτους του Τμήματος – μειονοτικούς ή μη.
13. Κατάργηση της σημερινής χαμηλού επιπέδου ΕΠΑΘ (Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης). Κατάργηση του Συντονιστικού Γραφείου Μειονοτικής Εκπαίδευσης.
14. Δευτεροβάθμια εκπαίδευση: Αναβάθμιση και στήριξη των δύο υπαρχόντων μειονοτικών Γυμνασίων – Λυκείων εξαιτίας του ιστορικού συμβολικού ρόλου που έχουν. Έγκαιρη αποστολή των τουρκικών σχολικών εγχειριδίων ετησίως στα μειονοτικά σχολεία. Ελεύθερη χρήση της τουρκικής γλώσσας σε όλες τις εκδηλώσεις του μειονοτικού σχολείου και κατάργηση της χουντικής διάταξης, βάσει της οποίας απαγορεύεται η σύσταση θεατρικής ομάδας στα μειονοτικά σχολεία. Ταυτόχρονα τα δημόσια Διαπολιτισμικά Γυμνάσια – Λύκεια στα οποία τα μαθήματα διεξάγονται στην ελληνική γλώσσα δεν πρέπει να είναι μόνο κατ’ όνομα διαπολιτισμικά, αλλά και ως προς το περιεχόμενο και το επίπεδο των γνώσεων που παρέχουν, με ιδιαίτερη έμφαση στην εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας, των εθίμων και του πολιτισμού, καθώς και ως προς τα προσόντα των εκπαιδευτικών που διδάσκουν και τις αντιλήψεις συνολικά που πρέπει να τα διέπουν.
15. Τριτοβάθμια εκπαίδευση: Τόσο τα Διαπολιτισμικά όσο και τα μειονοτικά Λύκεια αυτόνομης βαθμίδας θα οδηγούν με ελεύθερη πρόσβαση στην Γ/βάθμια εκπαίδευση. Για όσο διάστημα συνεχίζεται το σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων, διατήρηση και σταδιακή αύξηση της ειδικής ποσόστωσης για την είσοδο μειονοτικών στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, με προσθήκη ρύθμισης που θα διασφαλίζει ίσο επιμερισμό θέσεων ανάμεσα στα δύο φύλα. Πρόβλεψη σε κάθε ίδρυμα για ενισχυτικά τμήματα για τους πρωτοετείς μειονοτικούς φοιτητές, ώστε να βοηθηθούν να φθάσουν γρήγορα στο επίπεδο των συμφοιτητών τους.
16. Δημιουργία ενός συστήματος εκλογής / επιλογής των Μουφτήδων από εκλεκτορικό Σώμα της ίδιας της μειονότητας και συνεπακόλουθος, εκ μέρους της Πολιτείας, διορισμός των επιλεγέντων. Κατάργηση της υπάρχουσας νομοθεσίας (Ν. 3536/07) που διέπει το καθεστώς των Ιμάμηδων και των 240 Ιεροδάσκαλων , ώστε να μην υπάρχει επέμβαση του Κράτους στα εσωτερικά της θρησκευτικής κοινότητας των Μουσουλμάνων. Κατάργηση των δύο Ιεροσπουδαστηρίων και μετατροπή τους σε επαγγελματικά λύκεια (ΕΠΑ.Λ.) εκπαίδευσης θρησκευτικών λειτουργών. Ταυτόχρονα κατάργηση κάθε δικαστικής / δικαιοδοτικής αρμοδιότητας που έχει απομείνει στους Μουφτήδες, και εφεξής επίλυση όλων των αστικών διαφορών από τη Δικαιοσύνη, προκειμένου να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των γυναικών, με βάση τη συνταγματική αρχή της ισότητας και τις ισχύουσες Διεθνείς Συμβάσεις. Θέσπιση ορίου κατώτατης ηλικίας γάμου και για τους πολίτες της μειονότητας σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του Αστικού Κώδικα.
17. Άμεση κατάργηση του ισχύοντος Ν. 3647/08 για τα Βακούφια (ευαγή ιδρύματα) και ψήφιση νέου νομοθετικού πλαισίου που θα κατοχυρώνει το αυτοδιοίκητο ύστερα από ελεύθερες εκλογές (με απλή αναλογική) των διαχειριστικών επιτροπών, χωρίς κρατική παρέμβαση, και που θα εγγυάται τη διαφάνεια στη διαχείριση.
18. Επαρκής χρηματοδότηση των Επιτροπών Μουτεβελήδων σε όλα τα χωριά, ώστε να διασφαλίζεται η μισθοδοσία και η ασφάλιση των θρησκευτικών λειτουργών των Μουσουλμάνων (για όσο διάστημα δεν εφαρμόζεται ακόμη το σύστημα διαχωρισμού Πολιτείας και Εκκλησιών, που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ).
19. Άμεση επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εσωτερικοί μετανάστες της μειονότητας (κυρίως στο Γκαζοχώρι της Αθήνας), επαγγελματικά (π.χ. άδειες εργασίας), αλλά και κοινωνικά (εκπαίδευση με παροχή δασκάλων τουρκικής γλώσσας, χώροι λατρείας, νεκροταφείο κλπ).
20. Πραγματοποίηση, με αντικειμενικό και αδιάβλητο τρόπο, της απογραφής όλων των πληθυσμιακών ομάδων σε συνθήκες εμπιστοσύνης και διαμόρφωσης νέου κλίματος στην περιοχή.
21. Κατάργηση όλων των διοικητικών απαγορεύσεων και περιορισμών αναφορικά με τα Ιερά Τεμένη (τζαμιά) της μειονότητας (πχ. ως προς το ύψος των μιναρέδων)
22. Ισότιμη κατανομή των κρατικών διαφημίσεων και στα μειονοτικά ΜΜΕ

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α ανοίγει τη συζήτηση για όλα αυτά μέσα στην κοινωνία, χωρίς φοβίες και προκαταλήψεις.
Δικαίωμα για οριστική επιστροφή και νόμιμη εγκατάσταση των προσφύγων που εξαιρέθηκαν από τη ρύθμιση του 1982 ως «μη Έλληνες το γένος» (με αυτοδίκαιη απόδοση ιθαγένειας σε όσους τυχόν τη στερήθηκαν).

Ειδικά για τους Ρομά
Η αντιμετώπιση του ιδιάζοντος κοινωνικού αποκλεισμού των Τσιγγάνων πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για την Αριστερά. Οι Ρομά είναι η πιο αδικημένη και περιθωριοποιημένη κοινωνική ομάδα στην Ελλάδα, θύμα καθημερινών και αλλεπάλληλων ρατσιστικών διακρίσεων. Ζουν συχνά σε παράγκες, μέσα στα σκουπίδια, χωρίς νερό, τουαλέτες, φως, στο έλεος των καιρικών φαινομένων και των επιδημιών. Οι προσπάθειες των Ρομά να ενταχθούν υπονομεύονται δραματικά από τις ρατσιστικές αντιδράσεις μιας κοινωνίας που είναι πεπεισμένη ότι δεν είναι ρατσιστική! Συχνά εκδιώκονται αναγκαστικά από τους καταυλισμούς στους οποίους ζουν και, πολύ σπάνια, προσφέρθηκε στους εκδιωχθέντες βιώσιμη εναλλακτική λύση, μετά την εκδίωξή τους. Όποτε προταθεί εναλλακτική λύση από δημοτικές αρχές, είτε είναι εντελώς μη ικανοποιητική είτε αφορά ελάχιστους Ρομά –κυρίως τους λίγους επίσημους δημότες. Στο ίδιο πλαίσιο, οι δημοτικές αρχές εκμεταλλεύονται, επίσης, τις διαφορές ντόπιων και μη Ρομά, για να τους διαιρέσουν και να τους εξουδετερώσουν αποτελεσματικότερα.
Ο συχνός αποκλεισμός τους από την αγορά εργασίας έχει αλυσιδωτές επιδράσεις στη ζωή τους συνολικά, δεδομένου ότι δεν τους καταδικάζει μόνο στη φτώχεια, αλλά τους ωθεί ολοένα και περισσότερο στην παραβατικότητα και δη στη διακίνηση ναρκωτικών. Το αποτέλεσμα είναι η δραματική χειροτέρευση της υγείας τους, αλλά και της σχέσης τους με τους υπόλοιπους Έλληνες και τις αρχές.
Το 50% περίπου δεν είχε εγγραφεί στα δημοτολόγια. Ο αδήλωτος πολίτης απλούστατα δεν υπάρχει για το κράτος. Οι δημοτικές αρχές, από την άλλη μεριά, εκμεταλλεύονται το πρόβλημα αναλφαβητισμού και έλλειψης εξοικείωσης των Ρομά με τη γραφειοκρατία και δεν προσπαθούν να διευκολύνουν τη διαδικασία νομιμοποίησης τους.
Οι δημοτικές αρχές, δυστυχώς, θεωρούν ως επιβάρυνση τους Ρομά που ζουν στα γεωγραφικά τους όρια και, αντί να επιλύσουν το πρόβλημα, απλώς προσπαθούν να απαλλαγούν απ’ αυτούς με οποιονδήποτε –ακόμα και παράνομο- τρόπο. Με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων, οργανώθηκε εκδίωξη των Ρομά από πολλές περιοχές. Οι Ρομά ανήκουν σε διάφορες (συχνά και αντιμαχόμενες) «φυλές», δεν αποτελούν δηλαδή μια απόλυτα ομοιογενή ομάδα -όλοι όμως ανεξαιρέτως αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα. Υπάρχει, ωστόσο, πολύ μεγάλη διαφορά οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης μεταξύ των διαφόρων τσιγγάνικων ομάδων.
Αστυνομικά όργανα μεταχειρίζονται αβασάνιστα δυσανάλογη βία εναντίον τους, χωρίς το φόβο της έκθεσης στα μάτια της κοινής γνώμης, που θεωρεί ούτως ή άλλως τους Ρομά συλλήβδην κλέφτες και εμπόρους ναρκωτικών, δικαιολογώντας, έτσι, κάθε παράνομη ενέργεια της αστυνομίας. Επιπλέον, οι αστυνομικές αρχές συχνά δεν ολοκληρώνουν τις έρευνες, όταν αφορούν σε βίαια επεισόδια εις βάρος των Ρομά ούτε τιμωρούν αστυνομικά όργανα που έκαναν κατάχρηση εξουσίας. Αν οι ίδιοι οι αδικηθέντες προσπαθήσουν να κινήσουν τις νόμιμες διαδικασίες υπεράσπισής τους, ως ανίσχυροι πολίτες δεύτερης κατηγορίας, συχνά εκβιάζονται να παραιτηθούν.

Το κράτος οφείλει, να αναλάβει τις ευθύνες του λύνοντας τα τεράστια προβλήματα των Ρομά πολιτών και ευαισθητοποιώντας την κοινωνία. Τα αιτήματα μας είναι:
1. Εξασφάλιση αξιοπρεπούς και κατάλληλης στέγης για τους σκηνίτες Ρομά μέσα από εκτεταμένα στεγαστικά προγράμματα του ΟΕΚ, ώστε μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα οι Ρομά να λαμβάνουν έτοιμες ολοκληρωμένες κατοικίες υψηλών προδιαγραφών (και όχι απλώς δάνεια), και μάλιστα ενταγμένες μέσα στον οικιστικό ιστό (πχ διαμερίσματα υπαρχουσών ή νέων πολυκατοικιών), και όχι σε ξεχωριστές γεωγραφικές ζώνες.
2. Νομοθετική ρύθμιση για ρητή συμμόρφωση της Πολιτείας προς διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας σχετικά με απαγόρευση μετεγακατάστασης ή έξωσης καταυλισμών Ρομά, αν δεν έχει προηγουμένως βρεθεί κατάλληλος νέος τόπος.
3. Απονομή της τελικής αποφασιστικής αρμοδιότητας και ευθύνης για την ίδρυση προσωρινού καταυλισμού Ρομά στο Υπουργείο Εσωτερικών (αν δεν επιτευχθεί συναίνεση στις διαδικασίες διαβούλευσης με Νομαρχίες ή Δήμους), ώστε να παρακάμπτονται τοπικές αντιδράσεις που οδηγούν σε ρατσιστικούς αποκλεισμούς.
4. Υποχρέωση της Πολιτείας για παροχή συστήματος ηλεκτροδότησης, υδροδότησης και αποκομιδής απορριμμάτων σε προσωρινούς καταυλισμούς Ρομά, ασχέτως του νομικού καθεστώτος της γης, των κτισμάτων, κλπ (με παράλληλη νόμιμη αποζημίωση εκ μέρους της Πολιτείας σε ενδεχόμενους τρίτους ιδιοκτήτες).
5. Ελεύθερη επιλογή από Ρομά του τόπου νόμιμης κατοικίας τους και υποχρέωση των Δήμων να κάνουν δεκτές τις σχετικές αιτήσεις, με πρόβλεψη ποινικών κυρώσεων κατά των Δημάρχων που αρνούνται την εγγραφή Ρομά στα δημοτολόγια.
6. Λήψη μέτρων για τη βελτίωση της κατάστασης της υγείας του πληθυσμού αυτού που χειροτερεύει δραματικά. Για τη βελτίωση της πρόσβασης των Ρομά στις υπηρεσίες Υγείας και Υγιεινής είναι αναγκαία τρία βασικά βήματα που οδηγούν στην επίλυση πολλών προβλημάτων που σχετίζονται με την υγεία:
– το ατομικό βιβλιάριο υγείας
– ο οικογενειακός γιατρός
– ο οικογενειακός παιδίατρος

Χρειάζεται αναβάθμιση και διεύρυνση των Ιατροκοινωνικών Κέντρων που λειτουργούν για Ρομά (με στόχο την εξασφάλιση παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, εμβολιασμών κλπ.. Είναι σημαντικό να αποδοθεί ευρύτερος ρόλος προγραμματισμού και συντονισμού σε αυτές τις μονάδες, ώστε να εξασφαλίζεται η παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, εμβολιασμών κλπ, με έναν τρόπο που θα βασίζεται στην κλίμακα της κοινότητας.
Επίσης, οι δομές υποστήριξης κάθε είδους (Δημοτικά Συμβουλευτικά Κέντρα – Ιατροκοινωνικά Κέντρα – Κέντρα Υγείας – Νομαρχιακές Δ/νσεις Υγείας) θα πρέπει να αναλάβουν επείγουσα δράση που να αποσκοπεί:
– Σε θέματα πληθυσμιακής υγιεινής και κοινωνικής υγιεινής.
– Στην ενημέρωση και εκπαίδευση σε θέματα ατομικής υγιεινής.
– Στην ενημέρωση σε θέματα διατροφής και συντήρησης τροφίμων.
– Στην εκπαίδευση στην παροχή πρώτων βοηθειών.
1. Εξάλειψη με νομοθετικά και άλλα κατάλληλα μέτρα κάθε διάκρισης σε βάρος όλων των Ρομά.
2. Εξασφάλιση και διευκόλυνση με κάθε τρόπο της πρόσβασης των Ρομά στην εκπαίδευση, ώστε να γεφυρωθεί άμεσα η απόσταση που χωρίζει τα τσιγγανόπαιδα με τους υπόλοιπους μαθητές. Αδήριτη ανάγκη συντονισμένων προσπαθειών για ένταξη των Ρομά στην εκπαιδευτική διαδικασία, με κίνητρα αφενός στους εκπαιδευτικούς για να παραμείνουν για εύλογο διάστημα στα σχολεία που έχουν τσιγγανάκια στις τάξεις τους και αφετέρου στους γονείς Ρομά ώστε να διασφαλίζεται η συνέχιση της παραμονής των παιδιών τους στα σχολεία (πχ. γενναία επιδόματα στις οικογένειες Ρομά κατά την αποφοίτηση των παιδιών, ώστε να αποθαρρύνεται η διαρροή πριν από τη λήξη του σχολικού έτους, εκπαίδευση ενήλικων Ρομά, που θα λειτουργήσουν ως συνδετικοί κρίκοι μεταξύ της κοινότητας των Ρομά και του σχολείου, κλπ). Πλήρης απαγόρευση σχολικής γκετοποίησης (δηλαδή διαχωρισμού παιδιών Ρομά από τα υπόλοιπα ή διασποράς τους σε απομακρυσμένα από τον τόπο κατοικίας σχολεία). Διδασκαλία της γλώσσας των Ρομά σε δημόσια σχολεία των περιοχών όπου κατοικούν Ρομά.
3. Ριζική επίλυση των αστικοδημοτικών εκκρεμοτήτων των Ρομά. Προτείνουμε να διευρυνθεί το περιεχόμενο των υπηρεσιών που παρέχουν τα υπάρχοντα ιατρο-κοινωνικά Κέντρα και να ιδρυθούν πολύ περισσότερα που να λειτουργούν στον χώρο εγκατάστασης των Τσιγγάνων, ώστε μέσω αυτών να βρίσκουν λύση καθημερινά πρακτικά προβλήματα των Ρομά (αναλυτική πληροφόρηση και εξυπηρέτηση για ζητήματα αστικοδημοτικής κατάστασης, προνοιακών παροχών και εκπαίδευσης των παιδιών, τήρηση οικογενειακού αρχείου εγγράφων, κλπ). Οι τοπικές κοινωνίες και η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των Τσιγγάνων.
4. Είσοδος με θετικές δράσεις και ενθάρρυνση για ενεργό συμμετοχή των Ρομά στα κέντρα λήψης αποφάσεων σε εθνικό και σε τοπικό επίπεδο.
5. Λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων για την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση ολόκληρης της κοινωνίας και δη των δημοσίων λειτουργών (δικαστών, αστυνομικών, δασκάλων, γιατρών κλπ) ώστε να μην καταπατούν τα δικαιώματα των Ρομά.
6. Αυστηρές κυρώσεις σε ΜΜΕ που διαιωνίζουν τον κοινωνικό ρατσισμό κατά των Ρομά και την περιθωριοποίηση τους.
7. Δημιουργία διαύλων επικοινωνίας και μόνιμης και σταθερής διαβούλευσης μεταξύ όλων ανεξαιρέτως των συλλόγων και ομοσπονδιών Ρομά και της Διοίκησης.
8. Επιδίωξη της σύνδεσης των προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης, δια βίου μάθησης κλπ, (με ιδιαίτερη έμφαση στα παιδιά μεταξύ 12 και 18, που δεν έχουν συμμετάσχει καθόλου στην εκπαιδευτική διαδικασία) με την αγορά εργασίας μέσω της ευαισθητοποίησης και ενεργοποίησης πιθανών εργοδοτών.
9. Θέσπιση ποσόστωσης της τάξης του 1% για είσοδο των Ρομά σε Δημόσιες Υπηρεσίες (ως υπαλλήλων) και σε ΑΕΙ και ΤΕΙ (ως φοιτητών).

Ειδικά για θρησκευτικές μειονότητες
Τασσόμαστε αναφανδόν υπέρ του απόλυτου διαχωρισμού της Εκκλησίας από το Κράτος ως του μόνου συστήματος που διασφαλίζει πλήρως την αμεροληψία του Κράτους έναντι των θρησκειών καθώς και την ουσιαστική άσκηση της θρησκευτικής ελευθερίας ως βασικού ανθρώπινου δικαιώματος. Διεκδικούμε να τυποποιηθεί συνταγματικά ο διαχωρισμός της Εκκλησίας από το Κράτος σε μια επόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά επίσης θεωρούμε ότι η επίτευξη της είναι εφικτή ακόμη και με το υπάρχον συνταγματικό πλαίσιο, δηλαδή μέσω μιας ριζικής νομοθετικής μεταρρύθμισης. Στην πράξη, ο διαχωρισμός της Εκκλησίας από το Κράτος συνεπάγεται:
1. Πλήρη νομική αναγνώριση, ισότιμη της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας, όλων των θρησκευτικών μειονοτήτων της Ελλάδας (Μουσουλμάνων, Καθολικών, Εβραίων, Ευαγγελικών, Πεντηκοστιανών, Αντβεντιστών, Σαϊεντολόγων, Δωδεκαθεϊστών κλπ ) που επιθυμούν κάτι τέτοιο. Απόδοση σε αυτές με ειδική νομοθετική ρύθμιση του καθεστώτος του ειδικού θρησκευτικού νομικού προσώπου, χωρίς τη δυνατότητα ελέγχου σκοπιμότητας των σκοπών και της δράσης τους από το κράτος.
2. Κατάργηση του εκκλησιασμού και της πρωινής προσευχής.
3. Κατάργηση του σημερινού μαθήματος Θρησκευτικών και αντικατάσταση του από μάθημα Θρησκειολογίας που θα αντιμετωπίζει με τρόπο ισότιμο, ουδέτερο και αμερόληπτο όλα τα θρησκεύματα και τα αθεϊστικά ρεύματα, και που θα διδάσκεται σε προαιρετική βάση (δηλαδή με δυνατότητα εναλλακτικής επιλογής μαθήματος Φιλοσοφίας Ιδεών κι Επιστημών εκ μέρους του / της μαθητή / τριας).
4. Κατάργηση του θρησκευτικού όρκου από κάθε δημόσια τελετή (Βουλή, Δικαστήρια, Στρατός, Δημόσιες Υπηρεσίες) και κατάργηση θρησκευτικού εορτασμού εθνικών εορτών και επίσημης συμμετοχής της Πολιτείας σε θρησκευτικές τελετές.
5. Κατάργηση της νομοθεσίας για προσηλυτισμό ως αντίθετης στην ελευθερία διακίνησης των θρησκευτικών απόψεων.
6. Θέσπιση υποχρεωτικού πολιτικού γάμου για όλους τους πολίτες (δηλ. με προαιρετικό τυχόν μεταγενέστερο θρησκευτικό).
7. Θέσπιση υποχρεωτικής ονοματοδοσίας στο ληξιαρχείο με αποσύνδεση από ενδεχόμενη θρησκευτική τελετή βάπτισης.
8. Αφαίρεση της αναφοράς σε θρήσκευμα από οποιοδήποτε δημόσιο έγγραφο
9. Ίδρυση επαρκών χώρων πολιτικού αποχαιρετισμού νεκρών σε όλα ανεξαιρέτως τα δημόσια νεκροταφεία.
10. Κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών των Εκκλησιών για δραστηριότητες που δεν έχουν άμεσο φιλανθρωπικό χαρακτήρα (πχ. επιχειρηματικές).
11. Θέσπιση χρονοδιαγράμματος για μετάβαση σε καθεστώς οικονομικής αυτοτέλειας των Εκκλησιών, με ανάληψη της μισθοδοσίας των κληρικών τους από τις ίδιες (με παράλληλη θέσπιση προαιρετικής φορολόγησης για ενδιαφερόμενους πολίτες και διασφάλιση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων όλων των εν ενεργεία κληρικών).
12. Απρόσκοπτη ίδρυση Ιερών Τεμένων (τζαμιών) σε περιοχές που δεν θα είναι δυσπρόσιτες και αποκομμένες από τον οικιστικό ιστό των πόλεων με πολυπληθείς μουσουλμανικούς πληθυσμούς (κυρίως Αθήνα). Αυτοδιαχείριση του καθεστώτος λειτουργίας των Ιερών Τεμένων (τζαμιών) από τις ίδιες τις κοινότητες Μουσουλμάνων. Ίδρυση μουσουλμανικού νεκροταφείου στην Αθήνα καθώς και σε κάθε πόλη όπου υπάρχει σχετικό αίτημα εκ μέρους μουσουλμανικής κοινότητας της περιοχής.

Advertisements

~ από dikaiomatansyn στο 14 Μαρτίου, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: